شنوائي و درك

انسان از همان بدو تولد شــروع به شنيدن  ميكند. در سن بيست سالگي ما نمي توانيم بعضي ازصداها را كه نوزادان ميشنوند بشنويم.در سنين 30 و 40 سالگي تغييرات نامحسوسي در سيستم شنوائي ما بوجود مي آيد.

شنوائي معمولا ً به اين ترتيب كه تمامي صداها ناگهان غير قابل شنيدن شوند از بين نمي رود بلكه كاهـش شنوائي بيشتر بعضي از فركانسهاي خاص را در مقايسه با ساير فركانسها تحت تاثير قرارمي دهــد . در اغلب موارد ابتدا  فركانسها ي زير تحت تاثير كاهش شنوائي قرار  ميگيرند.

در گفتگوها حروف صدادار كه در دامنه فركانس بم هستند قابل شنيدن ميباشند ولي حروف بي صدا كه در دامنه فركانس زير هستند ضعيف يا شنيده نمي شوند. دراين وضعيت شنيدن حروف بيصدا زير مانند س –ش – ت .... بسيار سخـت مي شود. در نتيجه فردي كه دچار كاهــــش شنوائي است در تشخيص و درك كلماتي از قبيل  در و سر يا ماهي و شاهي مشكل خواهد داشت به همين دليل است كه اكثر توانخواهان كم شنوا ازاين مطلب شكايت دارند كه لغات را ميشنوند ولي تشخيص نمي دهند.