انواع كاهش شنوائي

كاهش شنوائي با توجه به اينكه كدام قسمت از گوش را تحت تاثير قرارداده باشد به دوگروه اصلي دسته بندي ميشود. كاهش شنوائي ممكن است فقط  در يك گوش يا هر دو گـــوش افراد اتفاق بيافتد.

 كاهش شنوائي انتقالي
در صورتيكه ساختمان گوش مياني يا بيروني توانائي و قابــليت انتقال امواج صدارا به گوش داخلي به دقت نداشته باشند اين نوع كاهش شنوائي پيش مي آيد.اين نوع كاهش شنوائي معمولاً موقتي است وممكن است بوسيله دارو يا جراحي رفع گردد.بـــعضي ازعوامل اين نوع كاهش شنوائــــي عبارتند ازعفونت گوش,جراحتهاي گوش مانندپارگي پرده گوش و ياحتي وجود ترشح و جرم درداخل كانال گوش .بــا توجه به مســـتعد بودن كودكان به عفونتهاي گوش توصيه ميشود بطورمداوم شنوائي آنان ارزيابي شود تاهرگونه كاهش شنوائي احتمالي سريعاً كشف گردد.

كاهش شنوائي حسي عصبي
اين نوع كاهش شنوائي درصورتي بــــوجود مي آيد كه گوش داخلي انتقال امواج صوتي به مغز را به درستي انجــــام ندهد .عوامل زيادي در بروز اين نوع كاهـــش شنوائي دخيل هستند ولي مـهمترين عامل تخريب سلولهاي موئي داخل بخش حلزوني گوش در اثر مجـــــاورت با صداهاي شديد يا افزايش سن است . زمانيكه سلولهاي موئي به تحريكات پاسخ نميدهنداصوات به درستي به عصب شنوائي مغزانتقال پيدا نميكند . معمولاً 90درصد كاهش شنوائي ها از نوع حسي عصبي ميباشند.

علارغم غير قابل ترميم بودن كاهش شنوائي حسي عصبي شما ميتوانيدبا استفاده ازمحافظ هاي صوتي در محيط هاي پر سر وصدا يا كـــم كردن صداي موسيقي تا حد مناسب از پيش رفت كاهش شنوائي جلوگيري نمائيد.